Wat als we de natuur als heilig zouden bestempelen?

Konden we Trump maar ff naar de maan sturen om hem The Overview Effect te laten ervaren. Las net dat astronauten die de aarde zwevend in het luchtledige aanschouwen en daardoor een verschuivende en vaak zelftranscedente ervaring hebben, The Overview Effect heet.

Het lijkt me idd bijzonder om bevoorrecht te mogen zijn om onze kwetsbare aarde zo te mogen bekijken. Het is zo'n uitzonderlijke planeet, met water, wolken en het poollicht (aurora polaris). Zo draaiend in het donker voor de helft beschenen door de zon. Je zou Haar bijna heilig verklaren. Of is dat precies wat ieder van ons zou moeten doen? De aarde en dus de natuur als iets heiligs beschouwen? Ons beseffen hoe fragiel als hier is en dat het een groot web is, waarin alles invloed heeft op elkaar, en daarmee een uitzonderlijke balans heeft.

Onze voorouders die dicht bij de natuur leefden (er zijn stammen en volken die dat nog steeds doen) beschouwden onze natuur als heilig, daarmee dus de aarde en alles en iedereen die erop woont ook.

Zoals bijvoorbeeld de tao en qi, gaat het over levensenergie. Het is heel anders dan ons christelijke kijk, een holistische visie, waarin alles met elkaar verbonden is. Het is het onnoembare, moeilijk te bevatten, letterlijk en figuurlijk.

Het doet me denken aan het werk van Ana Mendieta. Zij noemde zichzelf een body-earth-artist. Quote: “My art is grounded on the belief in one universal energy which runs through all being and matter, all space and time.” M.a.w. Alles is verbonden met elkaar door universele energie. Ik denk dat zij met haar werk het vrouwelijke, het cyclische en het universele probeerde te visualiseren.
Zij maakt namelijk werk waarin haar lichaam zich letterlijk verbindt met de aarde. Het bestaat niet meer, maar wel nog te foto's.